Lufthansa’nın çarpıcı mesajı: “Doğrudan rakipler genişliyor ve Avrupa havayolları yapısal rekabet dezavantajları yaşıyor.”
Katar ve Emirates gibi havayollarının, yerel havayollarını etkileyen gerekliliklere uymak zorunda kalmadan Avrupa’da hızla büyüdüğü uyarısında bulunuluyor.
2010 yılında Almanya’dan Asya’ya yapılan uçuşlarda yolcuların %37’si direkt olarak varış noktasına uçtu; %25’i Avrupa’da bir yere uçak değiştirdi (Paris, Londra, Milano veya Amsterdam adaylardı); kalan %38’i ise bunu Türkiye, Basra Körfezi veya Avrupa dışındaki başka bir ülkedeki bir merkezden yaptı.
2024 yılında, yani tam 14 yıl sonra, yolcuların yüzde 25’i direkt uçuyor; sadece yüzde 17’si Avrupa’da uçak değiştiriyor; yüzde 34’ü Türkiye veya Basra Körfezi’nde uçuyor; kalan yüzde 23’ü ise başka bir ülkede aktarma yapıyor.
Avrupa havacılığı işte böyle ölüyor. Lufthansa, hükümetler ve Avrupa Birliği arasında işlerin böyle devam edemeyeceği konusunda farkındalık yaratmayı amaçlayan bir yayında bunu söylüyor. “Doğrudan rakipler büyüyor ve Avrupa havayolları yapısal rekabet dezavantajlarından muzdarip,” diye uyarıyor.
Lufthansa, Katar ve Emirates gibi havayollarının, yerel havayollarını etkileyen gerekliliklere uymak zorunda kalmadan Avrupa’da hızla büyüdüğünü savunuyor. Örneğin, Almanya’da üslenen uçaklar için vergiler son derece yüksekken, Körfez ülkelerinde böyle bir vergi bulunmuyor. Aynı durum devlet vergileri ve hava trafik kontrol maliyetleri için de geçerli.
Lufthansa, “Avrupa havayolları dünyanın en yoğun düzenlemelere sahip bölgelerinden birinde faaliyet gösteriyor. Sürekli yeni çevre düzenlemeleri geliyor; ayrıca parçalanmış hava sahası ve yolcu tazminat düzenlemelerimiz var ve bunlar bir araya geldiğinde işletme maliyetleri artıyor.” diye şikayet ediyor.
Frankfurt’ta yapılacak bir banliyö aktarması, yeni düzenlemelere uyulması halinde 2035 yılında İstanbul’a göre en az 180 avro daha pahalı olacak. Bu da Avrupa’nın ileriye gitmediğini, aksine çok daha geriye gittiğini gösteriyor.
