Uzmanlar, kokpit ve kabin ekipleri için kozmik radyasyon yönetiminde eksiklikler olduğuna dair uyarıda bulundu.
ABD Ulusal Bilimler, Mühendislik ve Tıp Akademileri tarafından hazırlanan bir raporda, Federal Havacılık İdaresi’nin (FAA) kozmik radyasyon risklerini pilotlara ve uçuş görevlilerine izleme ve iletme yönteminin “tutarsız ve yetersiz” olduğu sonucuna varıldı.
Çalışma, uçuşlar sırasında kozmik radyasyonun mesleki bir risk olarak değerlendirilmesi gerektiğini, bu nedenle daha iyi izleme, mürettebat için daha net eğitim ve profesyonel kariyer boyunca kümülatif maruziyeti yönetmek için pratik önlemler alınması gerektiğini gösterdi.
Kozmik radyasyon yeni bir olgu veya sadece havacılığa özgü bir risk değil ancak uçuş ekipleri çalışma hayatlarının büyük bir bölümünü, atmosferin uzaydan gelen yüksek enerjili parçacıklara karşı daha az koruma sağladığı irtifalarda geçiriyor.
Radyasyon seviyeleri irtifaya, enleme, uçuş süresine ve güneş aktivitesine bağlı olarak değişir; uzun mesafeli uçuşlar ve yüksek enlemlerde gerçekleştirilen uçuşlar potansiyel olarak daha yüksek dozlara neden olabilir.
Rapora göre, Federal Havacılık İdaresi (FAA), pilotlar ve kabin görevlileri için kozmik radyasyon risklerini izleme ve açıklama yöntemlerini güçlendirmeli; raporda FAA’nın mevcut yaklaşımının, uçuş ekibinin maruz kaldığı riskleri yönetmek için “tutarsız ve yetersiz” olduğu belirtiliyor.
Uçuş ekipleri, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki tüm işçi grupları arasında en yüksek mesleki radyasyon maruziyetine maruz kalanlardan bazıları, ancak radyasyona maruz kalma riski olan diğer işlerde uygulanan aynı izleme prosedürlerine ve iş eğitimine tabi değiller. Bu nedenle, FAA’nın uçuş ekibinin radyasyona maruz kalması konusundaki yaklaşımını gözden geçirmesi, bu bilgiyi iletme biçimini iyileştirmesi ve pratik azaltma stratejilerini değerlendirmesi önerildi.
Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü’ne (NIOSH) göre, iyonlaştırıcı radyasyonun kansere ve üreme sorunlarına neden olduğu biliniyor. Uçuş ekibinin cilt kanseri ve meme kanseri geliştirme olasılığının da daha yüksek olduğu görülmekte, ancak nedenlerini sirkadiyen ritim bozukluğu ve ultraviyole ışınlarına maruz kalma gibi havacılıkla ilgili diğer faktörlerden ayırmak zor.
Bazı koruma seçenekleri arasında havayolları ve düzenleyici kurumların, rota, irtifa, enlem ve güneş aktivitesi gibi faktörleri dikkate alarak mürettebatın maruz kaldığı riskleri modellemesi ve bu bilgileri özellikle hamile mürettebat üyeleri için kümülatif dozu yönetmek amacıyla kullanması yer alıyor.
